i to takie - brak określenia -
że kiedy czuję się znów zepchnięta przez podmuch niepewności na granicę
i czuję już wiatr tańczący z moimi pędzącymi ku dnu włosami
i słyszę szepty pogardliwe stwierdzenia fakty już nie opinie
ja wiem, nie muszę się bać, mogę spokojnie
bo wiem, że Ty
że Ty cały czas jesteś i nie pozwolisz mi na nic złego
zbudujesz ściany by nie wiał wiatr i nie było słychać szeptów
ze swoich szerokich ramion
i to się chyba nazywa
miłością.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz